Uitlaatklep

Schoonmaken, roest afkrabben, lakken… Het hoort er allemaal bij. Maar vandaag werd het pas echt technisch: de kleppen konden worden gesteld. Sommige auto’s hebben er wel zestien, hoorde ik. ‘Gelukkig’ hadden wij er maar vier. Want daar waren we al lang genoeg mee bezig. Maar het was wel ontzettend leuk om te doen.

Mentor Peter moest er natuurlijk wel even bijkomen om uit te leggen wat precies de bedoeling is. De bougiesleutel en het voelermaatje hadden we nog niet eerder nodig gehad. Ook nu begon het karwei met schoonmaken. De kleppen sprayde ik in met remreiniger en met een doek kon ik alle troep die er inmiddels op gekomen was wegpoetsen. Daarna moesten de bougies eruit gedraaid worden, zodat de motor gedraaid kon worden. Immers, om de kleppen aan de ene kant te kunnen stellen, moesten ze aan de andere kant kunnen tuimelen. Jaja.

Volgens de handleiding moesten de kleppen, zowel de inlaat- als de uitlaatkleppen, op 0,2 mm gesteld worden en daar kon het voelermaatje handig bij helpen. De kunst was om daarna de moer weer vast te draaien, zonder de stand te veranderen, want dan kun je weer opnieuw beginnen. Wat dus ook een paar keer moest. Geweldig dat het uiteindelijk natuurlijk lukte!

Toen de kleppen gesteld waren, konden de deksels er weer op. De nieuwe rubberenpakking hebben we in de deksels gelijmd met roze (!) lijm en daarna hoefden de deksels er alleen nog maar op en… vast. Helaas liepen we toen toch tegen een wel erg onhandig probleem aan: kennelijk is er een centrale moer zoek. Ik kon maar één conische moer vinden, die waarschijnlijk wel van de deksel afkwam, maar die niet overeen komt met het plaatje in de Vraagbaak. En bovendien is het er maar één. We hebben nu tijdelijk een gewoon moertje gebruikt en hopelijk komt er nog een goede tevoorschijn… (Mocht je toevallig thuis zo’n moer hebben en hem kunnen missen, we houden ons van harte aanbevolen!)