Schoonmaken, roest afkrabben, lakken… Het hoort er allemaal bij. Maar vandaag werd het pas echt technisch: de kleppen konden worden gesteld. Sommige auto’s hebben er wel zestien, hoorde ik. ‘Gelukkig’ hadden wij er maar vier. Want daar waren we al lang genoeg mee bezig. Maar het was wel ontzettend leuk om te doen.

Mentor Peter moest er natuurlijk wel even bijkomen om uit te leggen wat precies de bedoeling is. De bougiesleutel en het voelermaatje hadden we nog niet eerder nodig gehad. Ook nu begon het karwei met schoonmaken. De kleppen sprayde ik in met remreiniger en met een doek kon ik alle troep die er inmiddels op gekomen was wegpoetsen. Daarna moesten de bougies eruit gedraaid worden, zodat de motor gedraaid kon worden. Immers, om de kleppen aan de ene kant te kunnen stellen, moesten ze aan de andere kant kunnen tuimelen. Jaja.

Volgens de handleiding moesten de kleppen, zowel de inlaat- als de uitlaatkleppen, op 0,2 mm gesteld worden en daar kon het voelermaatje handig bij helpen. De kunst was om daarna de moer weer vast te draaien, zonder de stand te veranderen, want dan kun je weer opnieuw beginnen. Wat dus ook een paar keer moest. Geweldig dat het uiteindelijk natuurlijk lukte!

Toen de kleppen gesteld waren, konden de deksels er weer op. De nieuwe rubberenpakking hebben we in de deksels gelijmd met roze (!) lijm en daarna hoefden de deksels er alleen nog maar op en… vast. Helaas liepen we toen toch tegen een wel erg onhandig probleem aan: kennelijk is er een centrale moer zoek. Ik kon maar één conische moer vinden, die waarschijnlijk wel van de deksel afkwam, maar die niet overeen komt met het plaatje in de Vraagbaak. En bovendien is het er maar één. We hebben nu tijdelijk een gewoon moertje gebruikt en hopelijk komt er nog een goede tevoorschijn… (Mocht je toevallig thuis zo’n moer hebben en hem kunnen missen, we houden ons van harte aanbevolen!)

Burtons Angels tijdens het Vrouw in Business Event.

Ondernemende vrouwen uit Zwolle en Twente waren vlak voor de zomer uitgenodigd voor het Vrouwen in Business Event van de Business Company. Tijdens een zomerse diner op het terras van de Outdoor Bistro in Hoten mochten de Burtons Angels een presentatie houden over het project, vrouwen en techniek en – met name interessant voor de onderneemsters – het gebruik van social media daarbij. Extra leuk was dat net de eerste cd’s met ‘It’s Burtons Angels’ geperst waren. Voor alle aanwezige vrouwen was er een exemplaar.

Onlangs viel het Businessmagazine in de bus waarin uitvoerig verslag gedaan werd over deze avond.

Vandaag zijn we weer een stapje verder gekomen. De delen van de motor niet echt heel heet worden, heb ik voor de laatste keer een glanzend laagje gekregen. Dat vinden we toch mooier dan matzwarte hittebestendige verf, die op de rest van de motor zit. Alles was nog keurig afgeplakt, dus het spuiten was nu snel voor elkaar. Ook heb ik wat losse onderdelen schoongemaakt, die er straks weer terug op gaan. En… Karen heeft een mooie tank op de kop getikt en die heeft vandaag ook een sopje gekregen (de tank ).

Peter Schoolderman houdt goed in de gaten of we het allemaal wel goed doen...

Onze ‘mentor’ Peter Schoolderman houdt alles nauwgezet in de gaten. Hij controleert scherp of alles goed doen en houdt graag een oogje in het zeil. Of gaat hij hier even onder zeil…

Fiona blaast het motorblok schoon met het luchtpistool.

Nadat ik alle propjes papier uit de openingen van de inmiddels opgedroogde versnellingsbak had verwijderd en losse onderdelen had teruggeplaatst, was het tijd voor het volgende onderdeel: het motorblok! Ik kon niet wachten om dit met een spuitbus te lijf te gaan, maar voordat dat kon moest er nog heel veel gebeuren. De ‘propellor’ moest los en de bout wilde er wel uit, maar daarna zat hij nog steeds heel vast. Gelukkig had Peter Schoolderman het juiste gereedschap om erin te steken en na enig wrikken kwam hij los. Vervolgens moest vanalles afgeplakt worden. Het was een hele klus om kabels en andere delen zo af te dekken dat de overige delen goed gespoten konden worden. Door toch nog wat meer los te halen, zoals de carburateur, ontstond er wat meer ruimte. De Stentor kwam goed van pas om onder andere het vliegwiel af te dekken. En toen was het eindelijk zover: de dop mocht van de spuitbus met matzwarte hittebestendige verf!

De eerste laag zit er inmiddels op en we hebben ook meteen kunnen constateren dat er een tweede laag nodig is, want nog niet alles is even goed geraakt. Het resultaat is ook nog niet helemaal naar de zin. Misschien dat we de kachelpotten en de voorzijde toch beter met hoogglans kunnen doen…

De volgende stap worden de losse onderdelen van de motor goed schoonmaken, net als de kleppen, en die vervolgens stellen.

gaat, zijn we nu toch wel in zo’n stadium dat je niet meer van een Dyane kunt spreken. Het chassis is rollend, met gereviseerde draagarmen en veerpotten, de schokdempers zitten weer op hun plek en de wielen zitten er weer onder. Het opbouwen is dus begonnen. Zo langzamerhand zijn alle onderdelen van de Dyane die we willen hergebruiken, schoongeboend en opgeknapt en wordt het project steeds leuker om te zien. Deze week bereikten we weer een mijlpaal. De versnellingsbak is helemaal bewerkt met staalborstel, schuurpapier en thinner om daarna een fris laagje staalgrijze verf te krijgen. Wauw!

Lief dagboek,

Een stoere jongen die ik ontmoet op een feestje, voert het hoogste woord. Over hoe fanatiek hij aan motoren en auto’s sleutelt. En hoe ontspannend dat is, in plaats van de hele dag achter de computer zitten, zoals hij op zijn werk moet. Ik luister zijn verhalen belangstellend aan en informeer naar zijn projecten. Als hij een opmerking maakt over ‘iedereen zijn hobby’ of zoiets dat bijna verontschuldigend klinkt, denk ik dat ik toch ook maar wat moet zeggen. ‘Ik herken het, hoor’, lach ik. Op zijn vragende blik zeg ik dat ik ook graag aan auto’s sleutel. Hij fronst licht en tuurt nog eens langs me heen, op zoek naar mijn auto. Ik denk dat hij denkt dat ik misschien op regenachtige dagen zelf de ruitenwisservloeistof bij vul. Hij  moet even bijkomen als ik vertel dat ik samen met een vriendin een auto bouw. Maar dan ontsnapt er een langgerekt ‘cooooool’ uit zijn mond.

Twee vrouwen aan de bak in een ouwe 2CV
Aan de kachel met een Franse slag die maken ze niet zo
Mannenwerk voor dames is de car-a-tuning bizz
Geef me nog een sleutel laat me weten hoe het is.

Het hart op de juiste plaats
Onder de motorkap
Het hart op de juiste plaats
It’s Burtons Angels

Ruik de geur van olie, parfum voor die twee
La belle mechanique on wheels oh ladies neem me mee
Als ik daar sta te liften met een rotte cadillac
Neem me met je Burton maak me crazy maak me gek

Kodakmoment: de cd-overhandiging; de bedenker en muzikant Gerrit Jan Riedstra samen met de Burtons Angels Fiona en Karen.

Hij is uit!!! Die geweldige single It’s Burtons Angels van The Burtones!

Wat een eer dat iemand zich zo heeft laten inspireren door het Burtons Angels Project dat hij er een nummer over schrijft. En dan ook nog wel zo’n geweldig rocknummer. Dé man hierachter is Gerrit Jan Riedstra. Hij schreef het nummer, vroeg Hans Bleeker (Tribuzz) op drums en Cor Eckers op gitaar, regelde Studio Razzle Dazzle van Ron van Dulmen voor de techniek en vond Huub Boel bereid voor financiële ondersteuning en voila: daar is het resultaat! Voor de gelegenheid heet de band The Burtones. We hopen veel van ze te gaan horen.

De single is te koop voor 7,50 euro bij Gjeee, bij Autobedrijf Schoolderman en natuurlijk ook bij de angels.  Op de cd staan de originele en een unplugged versie plus ’The Making Of’ – een uitgebreid filmverslag van het project Burons Angels en de totstandkoming van de single. Er komt een speciale bestelpagina op de website voor de single, maar je kunt hem nu al vast bestellen door te mailen aan info@burtonsangels.nl. De opbrengst van de cd is bedoeld voor de stichting Burtons Angels.