Met het betere knip- en plakwerk hebben we hier alleen het fragment over de Burtons Angels uit het nieuws van TV Gelderland.
Sjef Prins vereeuwigt ons voor de Telegraaf
Onze pompoen, soon-to-be-koets...
Wederom groen licht! Alles verloopt al zo voorspoedig dat we onszelf af en toe niet kunnen bijbenen, maar vandaag kregen we wellicht het allerbeste nieuws tot nu toe omtrent ons project: we mogen onze Burton officieel gaan presenteren op de enige echte AutoRAI 2011! Er wordt een mooi plekje voor ons ingeruimd waar wij alle bezoekers kunnen vertellen over het project en onze auto. Bovendien wordt de bouw vanaf begin volgend jaar meegenomen in het perstraject van de AutoRAI. Wij als trouwe bezoekers, die tweejaarlijks het hart ophalen aan al het moois op autogebied dat hier gepresenteerd wordt, zijn natuurlijk als prinsessen zo rijk dat WIJ met ONZE BURTON op dit fantastische evenement aanwezig zullen zijn.
De RDW controleert of onze Dyane legaal is.
Na lang beraad hebben we besloten de schouwing ‘aan huis’ te laten plaatsvinden. Ook in onze business is tijd immers geld en daarbij opgeteld het geregel rondom vervoer en/of voor één dag uit de schorsing halen lijkt het ons de moeite om het op deze manier te doen. Voor honderd euro meerkosten wordt onze Dyane van top tot teen in haar eigen studio onderzocht. De RDW keurings’arts’ vertelt op ons verzoek over hoe inventief mensen met de regels voor het wegverkeer omspringen. En hoe het komt dat er toch nog wel eens een illegale auto wordt aangetroffen… Met angst en beven wachten wij zijn commentaar op onze lieve Dyane af. Wat als… Maar als de vriendelijke man hoort dat ons kuikentje rechtstreeks van Burton Car Company afkomstig is, verschijnt er al een glimlach op zijn gezicht. Dat zit wel goed. En inderdaad, alles klopt. Nadat hij ons verteld heeft welke onderdelen we vooral goed moeten bewaren en wat we straks mee moeten brengen als onze Burton het oorspronkelijke chassisnummer krijgt ingeslagen, geeft hij ons groen licht: Dyane mag vakkundig uit elkaar gehaald worden!
Donderdag. Alsof de zon het helemaal eens is met onze plannen straalde ze de hele dag. De heren Göbel waren zo vriendelijk om nogmaals een hele dag een Burton beschikbaar te stellen voor de tweede fotoshoot voor onze kalender. Goed voorbereid met tassen vol kleding en accessoires en grandioze plannen voor geschikte locaties trokken we erop uit. We zullen niet alles verklappen, maar we hebben heel wat afgeklauterd, gelegen, gehangen, gelopen en gezeten en vooral: veel omgekleed. In de hal van een niet nader te noemen landgoed bijvoorbeeld, mét spiegel en toilet, maar ook midden op een veld, half verscholen achter de Burton…
Nog voor de eerste foto gemaakt was stopte er een auto waar een man uitstapte die ons aansprak. Het was een uitgever van een chique nieuw magazine, die geïnteresseerd was in ons project. Tja, met zo’n Burton heb je nu eenmaal overal meteen bekijks. Na het uitwisselen van visitekaartjes en het maken van de eerste foto’s reden we naar de volgende locatie. Daar stond achter de struiken een politieauto, ogenschijnlijk ONS te observeren. We konden op onze vingers natellen dat het door ons gekozen plekje verboden terrein was. Snel werken was dus raadzaam. Maar alras stond de politie auto naast ons. En bleek dat zij het niet op ons voorzien hadden, maar op een stel jongens dat een verlaten pand in wilde gaan. Krakers? Kunstenaars? Wie zal het zeggen, ze boden in ieder geval genoeg afleiding aan de sterke arm der wet om ons de tijd te geven onze volgende foto te maken.
topsecret locatie fotoshoot
Wetende hoezeer we de aandacht trekken sloegen we, bij ons volgende decor aangekomen, geen acht op een auto die prompt rechtsomkeert maakte en ons achtervolgde. Maar de bestuurder van de auto begon ons zelfs te roepen.. Tjonge wat een heisa als Karen en Fiona ten tonele verschijnen… Maar ziet die bestuurder er niet bekend uit? Wacht… als dat niet…. ‘Hee, het is mijn moeder!’ riep Karen vol ongeloof. Toch hoogst onwaarschijnlijk om iemand uit Zandvoort tegen te komen op een plek waar je beide NOOIT komt.
Voor de laatste twee foto’s hadden we de Burton niet nodig, dus in gepast tempo scheurden we terug naar BCC. Daar vertelde Arjen ons dat er een link naar onze site op die van hen is geplaatst en dat we ook in de eerstvolgende nieuwsbrief worden voorgesteld aan de 8.000 geadresseerden tellende abonnees. Hoogtevrees was al een reden om met bibberende knietjes te poseren voor de volgende foto, deze mededeling hielp niet echt.
De laatste foto werd een persiflage op Charlie’s Angels, de beroemde serie uit de jaren zeventig. Alsof het lot een loopje met ons nam bleek Farrah Fawcett, Angel van het eerste uur, uitgerekend deze dag te zijn overleden. En hoe kan het ook anders: de foto is niet goed gelukt en moet een andere keer overnieuw gemaakt worden. Dat gaan we combineren met wellicht de klapper van de kalender, waarover we alvast een heel klein tipje van de sluier willen oplichten: dat wordt er eentje waarop accessoires en/of kleding tot een minimum beperkt worden….
Van onze bezoekers