Donderdag. Alsof de zon het helemaal eens is met onze plannen straalde ze de hele dag. De heren Göbel waren zo vriendelijk om nogmaals een hele dag een Burton beschikbaar te stellen voor de tweede fotoshoot voor onze kalender. Goed voorbereid met tassen vol kleding en accessoires en grandioze plannen voor geschikte locaties trokken we erop uit. We zullen niet alles verklappen, maar we hebben heel wat afgeklauterd, gelegen, gehangen, gelopen en gezeten en vooral: veel omgekleed. In de hal van een niet nader te noemen landgoed bijvoorbeeld, mét spiegel en toilet, maar ook midden op een veld, half verscholen achter de Burton…
Nog voor de eerste foto gemaakt was stopte er een auto waar een man uitstapte die ons aansprak. Het was een uitgever van een chique nieuw magazine, die geïnteresseerd was in ons project. Tja, met zo’n Burton heb je nu eenmaal overal meteen bekijks. Na het uitwisselen van visitekaartjes en het maken van de eerste foto’s reden we naar de volgende locatie. Daar stond achter de struiken een politieauto, ogenschijnlijk ONS te observeren. We konden op onze vingers natellen dat het door ons gekozen plekje verboden terrein was. Snel werken was dus raadzaam. Maar alras stond de politie auto naast ons. En bleek dat zij het niet op ons voorzien hadden, maar op een stel jongens dat een verlaten pand in wilde gaan. Krakers? Kunstenaars? Wie zal het zeggen, ze boden in ieder geval genoeg afleiding aan de sterke arm der wet om ons de tijd te geven onze volgende foto te maken.
Wetende hoezeer we de aandacht trekken sloegen we, bij ons volgende decor aangekomen, geen acht op een auto die prompt rechtsomkeert maakte en ons achtervolgde. Maar de bestuurder van de auto begon ons zelfs te roepen.. Tjonge wat een heisa als Karen en Fiona ten tonele verschijnen… Maar ziet die bestuurder er niet bekend uit? Wacht… als dat niet…. ‘Hee, het is mijn moeder!’ riep Karen vol ongeloof. Toch hoogst onwaarschijnlijk om iemand uit Zandvoort tegen te komen op een plek waar je beide NOOIT komt.
Voor de laatste twee foto’s hadden we de Burton niet nodig, dus in gepast tempo scheurden we terug naar BCC. Daar vertelde Arjen ons dat er een link naar onze site op die van hen is geplaatst en dat we ook in de eerstvolgende nieuwsbrief worden voorgesteld aan de 8.000 geadresseerden tellende abonnees. Hoogtevrees was al een reden om met bibberende knietjes te poseren voor de volgende foto, deze mededeling hielp niet echt.
De laatste foto werd een persiflage op Charlie’s Angels, de beroemde serie uit de jaren zeventig. Alsof het lot een loopje met ons nam bleek Farrah Fawcett, Angel van het eerste uur, uitgerekend deze dag te zijn overleden. En hoe kan het ook anders: de foto is niet goed gelukt en moet een andere keer overnieuw gemaakt worden. Dat gaan we combineren met wellicht de klapper van de kalender, waarover we alvast een heel klein tipje van de sluier willen oplichten: dat wordt er eentje waarop accessoires en/of kleding tot een minimum beperkt worden….
Na het bestellen van body en donoreend (het leggen en het uitbroeden van het ei) is het tijd dat ons kuikentje Dyane op eigen benen leert staan. Overschrijven en schorsen dus, evenals stallen op eigen terrein. Volgens Dimitri (BCC) is onze Dyane rijdend gekomen, dus volgens de Angels Karen en Fiona kan ze ook weer rijdend gaan. Je voelt op je klompen aan dat dit niet geheel vlekkeloos zal verlopen, dus fotograaf Patrick (Zutphens Persbureau) volgt ons op de voet.
Patrick: Zet haar daar maar even neer, dan maak ik een foto.
Karen: Denk je dat ik de motor uit kan zetten?
Patrick: Ja, doe maar, anders is straks de benzine op.
Fiona: Start ze dan nog wel?
Patrick: Weet ik niet. Anders moeten jullie maar duwen. *gniffelt*
Karen zet de motor uit.
Patrick: Eigenlijk moet de auto dáár staan
Fiona: Pfffffffffff…… *zucht*
Karen: Ze start niet…
Patrick: Zit er geen choke op?
Dyane: jing jing jing jing jing jing jing
Karen: Gaat nie lukken nie…
Gelukkig komt net Arjen (BCC) langsrijden met een Burton van een klant.
Arjen: lukt het?
Angels Choir: Nee!!!
Na een snelle inspectie mét uitleg constateert Arjen dat er nog wel benzine in de tank zit. Aanduwen dan maar…. en NIET meer uitzetten!
Helaas is na de fotoshoot toch de tank leeg. Patrick haalt een jerrycan met Euro95 en wederom wordt er geduwd. Wonderwel lukt het om Dyane weer aan de praat te krijgen en zonder verdere problemen racen de Angels naar de IJsseldijk, waar zij nog even relaxen in de zon voordat Dyane definitief naar haar nieuwe huis rijdt.

Burtons Angels hebben nu al het dak eraf
Vandaag hebben we onze donoreend opgehaald bij Burton Car Company. Meteen een goede gelegenheid voor een eerste fotoshoot. Om publiciteit te zoeken, hebben we natuurlijk foto’s nodig. Met de enthousiaste inzet van fotograaf Patrick van Gemert (www.zutphenspersbureau.nl) hebben we een hele serie foto’s gemaakt voor onze eerste acties. GevenProductions (www.gevenproductions.eu) zorgt vervolgens voor een hippe flyer waarmee we de eerste sponsors hopen te vinden.
En… we hebben nu ook onze gezamenlijke Burtons Angels rekening. Donaties zijn welkom op 74.78.03.021 t.n.v. K. de Jager/F. de Heus te Zutphen.





Van onze bezoekers