De vooras is eraf! Om de laatste delen van het chassis te verwijderen, is heel wat nodig… Omdat kruipolie en de luchtsleutel ons zelfs nog niet verder konden helpen, gaan we nu over op verhitten. Maar… de vooras hebben we er al wél afgekregen vandaag. Hopelijk kunnen we snel laten zien, dat we ook de achteras en de veerpotten van het chassis hebben.
Fiona en Karen tillen de vooras van het chassis.
Donderdag. Alsof de zon het helemaal eens is met onze plannen straalde ze de hele dag. De heren Göbel waren zo vriendelijk om nogmaals een hele dag een Burton beschikbaar te stellen voor de tweede fotoshoot voor onze kalender. Goed voorbereid met tassen vol kleding en accessoires en grandioze plannen voor geschikte locaties trokken we erop uit. We zullen niet alles verklappen, maar we hebben heel wat afgeklauterd, gelegen, gehangen, gelopen en gezeten en vooral: veel omgekleed. In de hal van een niet nader te noemen landgoed bijvoorbeeld, mét spiegel en toilet, maar ook midden op een veld, half verscholen achter de Burton…
Nog voor de eerste foto gemaakt was stopte er een auto waar een man uitstapte die ons aansprak. Het was een uitgever van een chique nieuw magazine, die geïnteresseerd was in ons project. Tja, met zo’n Burton heb je nu eenmaal overal meteen bekijks. Na het uitwisselen van visitekaartjes en het maken van de eerste foto’s reden we naar de volgende locatie. Daar stond achter de struiken een politieauto, ogenschijnlijk ONS te observeren. We konden op onze vingers natellen dat het door ons gekozen plekje verboden terrein was. Snel werken was dus raadzaam. Maar alras stond de politie auto naast ons. En bleek dat zij het niet op ons voorzien hadden, maar op een stel jongens dat een verlaten pand in wilde gaan. Krakers? Kunstenaars? Wie zal het zeggen, ze boden in ieder geval genoeg afleiding aan de sterke arm der wet om ons de tijd te geven onze volgende foto te maken.
topsecret locatie fotoshoot
Wetende hoezeer we de aandacht trekken sloegen we, bij ons volgende decor aangekomen, geen acht op een auto die prompt rechtsomkeert maakte en ons achtervolgde. Maar de bestuurder van de auto begon ons zelfs te roepen.. Tjonge wat een heisa als Karen en Fiona ten tonele verschijnen… Maar ziet die bestuurder er niet bekend uit? Wacht… als dat niet…. ‘Hee, het is mijn moeder!’ riep Karen vol ongeloof. Toch hoogst onwaarschijnlijk om iemand uit Zandvoort tegen te komen op een plek waar je beide NOOIT komt.
Voor de laatste twee foto’s hadden we de Burton niet nodig, dus in gepast tempo scheurden we terug naar BCC. Daar vertelde Arjen ons dat er een link naar onze site op die van hen is geplaatst en dat we ook in de eerstvolgende nieuwsbrief worden voorgesteld aan de 8.000 geadresseerden tellende abonnees. Hoogtevrees was al een reden om met bibberende knietjes te poseren voor de volgende foto, deze mededeling hielp niet echt.
De laatste foto werd een persiflage op Charlie’s Angels, de beroemde serie uit de jaren zeventig. Alsof het lot een loopje met ons nam bleek Farrah Fawcett, Angel van het eerste uur, uitgerekend deze dag te zijn overleden. En hoe kan het ook anders: de foto is niet goed gelukt en moet een andere keer overnieuw gemaakt worden. Dat gaan we combineren met wellicht de klapper van de kalender, waarover we alvast een heel klein tipje van de sluier willen oplichten: dat wordt er eentje waarop accessoires en/of kleding tot een minimum beperkt worden….
Van onze bezoekers